KELİMELER!
"kelimeler kelimeler albayım bazı anlamlara gelmiyor" demiş oğuz atay. güzel de demiş suskunum bu aralar hatta ağlamaklı oturup yazayım desem olmuyor ifade edemiyorum içimdeki durumu yok yazmayayım bağıra çağıra şarkı söyleyeyim diyorum boğazımda düğümleniyor. hiç kimsenin bilmediği bir dilde anlatsam, hiç kimsenin olmadığı, hiç kimsenin görmediği duymadığı diyarlara gidip oralarda yaşasam! ne olurdu! uzaklaşırmıydım insanların sahteliklerinden... geçimsiz oluyorum bazen, bazen hayatı, insanları, kahveyi, dondurmayı, en sevdiğim frambuazlı pastayı sevmiyorum bazen... tıkıyorum kulaklarımı şarkılara, susun diyorum susun! artık hüzünlendirmiyorsunuz beni ya da neşelenmiyorum artık ya da aşık olmuyorum sizinle, artık susun! yok oldu kelimeler, yitirdi anlamlarını sonra oğuz atay'ın diline düştü "kelimeler, kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor." sokaklara çıkıyorum neden sonra istemsiz, neresi bu yürüdüğüm yollar, bilmiyorum. algılarımı kapattım hayat...